نقش آموزش مهارت‌های زندگی بر کیفیت روابط اجتماعی و سلامت رفتاری نوجوانان کانون اصلاح تربیت در شهر تهران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

2 دانشیار پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی «سمت»

چکیده

دوران کودکی از مهمترین مراحل زندگی است که در آن شخصیت فرد پایه‌ریزی و شکل می‌گیرد و در این دوران حساس داشتن مهارت‌های زندگی و تقویت آنها باعث بهبود زندگی فرد می‌شوند. چرا که مهارت‌های زندگی شامل مجموعه‌ای از توانایی‌ها و قابلیت‌هاست که زمینه سازگاری و رفتار مثبت و مفید را برای کودکان فراهم می‌آورند. بر همین اساس هدف این پژوهش بررسی نقش آموزش مهارت‌های زندگی بر کیفیت روابط اجتماعی و سلامت رفتاری نوجوانان کانون اصلاح تربیت در شهر تهران است. روش این پژوهش پیمایشی و جامعه آماری کودکان زیر 18 مجرم در کانوان‌های اصلاح و تربیت شهر تهران هستند که بر اساس فرمول حجم نمونه تعداد 384 نفر از آنها به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. نتایج آماری حاصل از ضریب همبستگی نشان داده که آموزش مهارت‌های زندگی به ترتیب بر متغیرهای سلامت رفتاری کودکان با ضریب (502/0)، کیفیت روابط اجتماعی با همسالان با ضریب (497/0) کیفیت روابط اجتماعی با والدین (436/0) و نهایتاً بر بر کیفیت روابط اجتماعی با بزرگ‌سالان با ضریب (253/0) تاثیر گذار است.

کلیدواژه‌ها