تحلیل جامعه شناختی میزان امید به زندگی دانش اموزان بر اساس هوش معنوی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیارو عضوهیات علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه شهید رجایی تهران

2 کارشناس ارشد مشاوره از دانشگاه شهید رجایی

چکیده

پژوهش حاضر باهدف تعیین رابطه ابعاد هوش معنوی با ابعاد امید به زندگی دردانش آموزان انجام‌شده است. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری کلیه دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر تهران بود. نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران 384 نفر بودند که با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. متغیرهای پژوهش با استفاده از پرسشنامه هوش معنوی کینگ (2008)، مقیاس امیدواری اشنایدر (1991) موردسنجش قرار گرفتند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و استنباطی (رگرسیون چند متغیره و همبستگی کانونی) استفاده گردید. نتایج نشان داد که بین مولفه های هوش معنوی با متغیرهای امید به زندگی رابطه مثبت وجود دارد. همچنین هوش معنوی در تحلیل کانونی، در کانون اول 26 درصد و در کانون دوم 5/2 درصد واریانس متغیرهای امید به زندگی را تبیین نمود. تحلیل رگرسیون برای مؤلفه‌های هوش معنوی نشان داد که است 4/17 درصد از واریانس امید به زندگی را متغیرهای آگاهی متعالی، تولید معنای شخصی و بسط حالت هشیاری باهم به‌طور مشترک تبیین می‌کنند. با توجه به نقش هوش معنوی در امید به زندگی پیشنهاد می‌شود که آموزش هوش معنوی برای دانش آموزان موردتوجه قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها